Najpiękniejszy szlak Wolińskiego Parku Narodowego.
Po wizycie 👉w Muzeum Przyrodniczym Wolińskiego Parku Narodowego ruszamy na wędrówkę. Czas na bliższe spotkanie z przyrodą tego jednego spośród 23 polskich parków narodowych. Nasza przygoda rozpoczyna się na przystanku autobusowym w Międzyzdrojach, skąd jedziemy busem do oddalonej o nieco ponad 10 kilometrów na wschód Wisełki. Tu, nad Jeziorem Zatorek, wysiadamy z pojazdu i rozpoczynamy pieszy powrót do Międzyzdrojów.
Szybko wchodzimy na teren Wolińskiego Parku Narodowego. Wstęp do parku jest płatny - my bilety kupiliśmy rano w muzeum. Naszym przewodnikiem zostaje póki co szlak koloru czarnego.
Zgodnie z przebiegiem czarnego szlaku zostawiamy w tyle ostatnie zabudowania Wisełki i wkraczamy do lasu. Niebawem dochodzimy do szlakowskazów kierujących do Latarni Morskiej Kikut. Prowadzi tam czerwony szlak, z którym tak szybko już się nie rozstaniemy 😁.
Pokonując niewielki przewyższenia, które powodują jednak małą zadyszkę, dochodzimy do usytuowanej na wzgórzu latarni morskiej o dość ciekawej nazwie Kikut. Niestety obiekt nie jest udostępniony do zwiedzania. Latarnia uruchomiona została w 1962 roku, a jej usytuowane na wysokości 91,50 metra nad poziomem morza światło rozpościera się na odległość 16 mil morskich, czyli blisko 30 kilometrów.
Obierając ponownie za przewodnika szlak koloru czerwonego wracamy ku zabudowaniom Wisełki, kierując się dalej ku morzu.
Tak dochodzimy do położonej nad samym brzegiem Morza Bałtyckiego restauracji. Tu robimy przerwę na posiłek. Dalsza wędrówka wiedzie plażą, a tam raczej nic nie zjemy. Naszym łupem padają pierogi. Była jeszcze ochota na gofra (być nad morzem i nie zjeść gofra 😅), te niestety dzisiaj nie są serwowane. Za to... mają świeżo wypiekane rogale z migdałami... naprawdę pyszne 😋😋😋.
Przy restauracji czerwony szlak wkracza na plażę i dalej wzdłuż Morza Bałtyckiego prowadzi aż do Międzyzdrojów. Zdejmujemy buty i boso, trochę po piasku, trochę w wodzie, ruszamy przed siebie. Tym, co przykuwa naszą uwagę jest kolor morskiej wody. Nie jest ona niebieska, czy błękitna, a... intensywnie żółta. Przybrzeżny pas wody zmienił barwy przez pylące o tej porze roku sosny.
Czerwony szlak, którym idziemy to oznaczony numerem E9 Szlak Nadmorski im. dr. Czesława Piskorskiego. Upamiętnia niezwykle zasłużonego dla turystyki Pomorza Zachodniego człowieka i prowadzi przez chyba najpiękniejsze i najciekawsze tereny Wolińskiego Parku Narodowego. Nadmorskie klify, w tym ten najwyższy w Polsce, głazy narzutowe, nadmorska roślinność i kidzina, a niekiedy nawet foki - tego wszystkiego możemy doświadczyć podczas wędrówki.
Idąc dalej wzdłuż morskiego brzegu zauważamy, że towarzyszące nam po lewej stronie pionowe ściany, zwane klifami, stają się coraz wyższe. To jednak nic dziwnego, bo idziemy w kierunku najwyższego klifu w Polsce. Co więcej, na trasie pojawiają się, najpierw pojedyncze, później już całymi grupami, kamienie. Te jednak nie są takie zwykłe. To głazy narzutowe, czyli fragmenty skały, które zostały tu porzucone w czasie ostatniego zlodowacenia przez skandynawskie lądolody. Zyskały nawet swoją nazwę - Głazy Piastowskie. Geologicznie takie "kamienie" nazywa się eratykami. Niektóre są naprawdę spore!
W pewnym momencie na horyzoncie pojawiają się zabudowania Międzyzdrojów. To znaczy, że idziemy w dobrym kierunku 😅. Jeszcze sporo mamy jednak do pokonania.
A klify z każdym krokiem tylko rosną i rosną.
Międzyzdroje coraz bliżej. Stopy zaczynają już boleć od piaskowego peelingu.
W końcu znajdujemy się na wysokości Wzgórza Gosań (93,4 m n.p.m.). To właśnie tutaj znajduje się najwyższy klif na polskim wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Tam u góry jest punkt widokowy, który odwiedzimy 👉jutro.
A teraz ruszamy dalej w kierunku widocznych cały czas w oddali zabudowań Międzyzdrojów. Idziemy i idziemy, a one wciąż daleko 😅.
Wreszcie, po ponad 6 godzinach od rozpoczęcia wędrówki, dochodzimy do granic Międzyzdrojów. Dobrą wróżbą stają się wysokie schody prowadzące na Kawczą Górę (61 m n.p.m.). Tam jednak nie będziemy się teraz wspinać. Najpierw idziemy do portu coś zjeść.
Zgodnie z przebiegiem czerwonego szlaku docieramy do granicy Wolińskiego Parku Narodowego. A dokładnie stamtąd, z Wisełki, przyszliśmy.
Po tak długiej wędrówce czas uzupełnić kalorie. A skoro jesteśmy nad morzem, to wiadomo... ryba musi być!
Choć zmęczenie i ból stóp już dają się we znaki, to jeszcze nie koniec naszej wędrówki. Do zmroku została jeszcze chwila, więc postanawiamy wdrapać się na Kawczą Górę. Tam, z usytuowanego na wysokości blisko 60 metrów nad poziomem morza 👉punktu widokowego, będzie wspaniale popatrzeć na zachód słońca.
POZDRAWIAMY☺
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz